more than words

  Kader ve tercihler. Kaderimiz ellerimizde mi ? Tercihlerimiz kaderimizi mi oluşturuyor ? Yoksa zaten tercihlerimiz de kaderimizin bir parçası mı ? Kaderini değiştirebilir misin ? Yoksa kaderini değiştirdiğini zannedip, zaten en başından beri belli olan kaderini mi yaşarsın ?  Yollar var, sonsuz ve dallı budaklı. Dallarında ne görmek istersen var. Dikenli bir çiçek görmek istersen dikenli bir çiçek var. Kocaman bir papatya görmek istersen, kocaman bir papatya var. Kırmızı beyazlı yapraklar görmek istersen, kırmızı beyazlı yapraklar var. Siyah ve taş gibi bir pamuk görmek istersen, siyah ve taş gibi bir pamuk var. Yani kaderin ne olursa olsun, sen kaderini yaşarken önüne serilen bütün yollar, bütün dallar sen içlerinden istediğini seç, sen kaderini istediğin gibi çiz diye. İstersen al eline masmavi bir boya, maviler içinde çiz. İstersen parlayan mavilikleri karanlıkla birleştir, öyle çiz. Ya da kan kırmızısını al veya bütün renkleri karıştır, öyle çiz. Nasıl istersen.  Am...

  Bir gün buluşacağız. Kartalların diyarında belki. Belki göklerin bilmediğimiz semalarında. Belki güneşin doğuşunda. Belki yıldızların arasında. Nerede, nasıl bilmiyorum. Belki bu Dünyada, belki yarattığımız başka bir dünyada.  Çıkacağız bütün karanlıkların içinden ve Işıkta buluşacağız.  Layık olduğumuz yerde.. Çünkü bu aşk karanlığı kabul etmiyor. Çünkü bu aşk parlamak, parlatmak istiyor.  Aslında ben acı çekmiyorum. Aşk acı çekiyor. Hissediyorum. Barınamadığı için, anlaşılamadığı için, birilerini, bir şeyleri mutlu edemediği için. Bütün güzelliğine, saflığına rağmen gücü bir noktada zorlandığı için. Ama biliyor, ne olursa olsun Aşka pes etmek yakışmaz.  Aşka dans etmek yakışır. Her şeye, herkese karşı muazzam bir ahenkle dans etmek. İşte tamda bu cümleyi yazarken şarkının 12. dakikası denk gelir ve müziğin değişen ritmi, kutsal ana, kutsal aşk bu dansa eşlik eder. Teşekkür ederim. Bütün karanlıkların içinden ışığınızı tuttuğunuz için. Bir gün o ı...

  Etrafım ışıklarla dolu. Işık, beraberinde gölgeyi de getiriyor. Bu yüzden aynı zamanda etrafım gölgelerle de dolu. Işığın gölgeyle olan birlikteliğini seviyorum. Fakat şunu da biliyorum; ışık ne kadar parlak, ne kadar pürüzsüz ve ne kadar aydınlık olursa, gölgeler o kadar küçülüyor. O kadar yok oluyor, arkada kalıyor. Gölgeler anlamlı, görebilene. Gölgeler de ışığın bir parçası, birleştirebilene. Diliyorum ki hepimiz ışığımızın güzelliğini görebilelim. Diliyorum ki hepimiz gölgelerimizden sıyrılıp, ışığımızı parlatalım. Sıyrılıp diyorum, ayrılıp demiyorum. Çünkü ışığın olduğu yerde gölge daima olacaktır. Olacaktır ki ışığın farkı, varlığı belli olsun. Işığın güzelliği görülebilsin. Gölgeden ayrılmasına gerek yok fakat gölgeden sıyrılmak, daha doğrusu gölgeden sıyrılabilmek, ışığın büyüdüğü AN'dır. İşte o an kurtuluş adımı. Yükseliş adımı. Birlik adımı.  Işık yükseldiğinde bu sadece kendini ya da yakınını aydınlatmaz. Işık yükseldiğinde ne kadar yükselirse o kadar büyük bir a...

  Kendimden, özümden ne olursa olsun kopmamayı diliyorum bu gece. Çünkü bu öz benim tek gerçeğim. Ona öyle bir sahip çıkmalıyım ki, kimse söyleyecek tek bir söz bile bulamamalı.  Sonsuz hoşgörüyü ortaya çıkarabilmeyi diliyorum bu gece. Fakat sınırı çizmem gereken yerde çizerek. Her şeye, herkese karşı. Önce kendi gözlerimden öpüp, sonra başka gözleri öpmeyi unutmadan.. Sonsuz hoşgörüyü de önce yine kendime verip, sonra herkese ve her şeye yayarak ilerlemeyi diliyorum. Tabakta tek bir kırıntı bile bırakmadan ilerlemeyi diliyorum. Sadece sevdiklerimi seçerek değil, önüme serilen her şeyi kabule geçerek, hepsini hazmederek ilerlemeyi diliyorum. Barış diliyorum! Tüm insalığın barışmasını diliyorum. Zaman gerek biliyorum. En azından herkesin birbirine hızla yayılan bir sevgiyi kabule geçmeleri için, gereken gücün görülmesini diliyorum. Ve tabii ki AŞK diliyorum. Yine önce özümüzdeki AŞK'ı görebilmeyi, anlayabilmeyi, asıl olanı yaşamayı, yaşamamızı diliyorum. Beraberlik ...